Lieve Bommel, in december 2005 kwam ik naar het asiel om te kijken voor een kameraad. En jij hebt mij daar toen gekozen. Je kwam op mij af stormen om te knuffelen. Even was ik bang dat dat geknuffel mij teveel zou worden, maar dat was niet het geval. Ik heb altijd genoten van je gezelschap. Lekker op schoot op je speciale dekentje kon je urenlang blijven liggen. Het hele huis was je domein en na 3 maanden ook de tuin. Baasje wilde geen kattenluik en jij genoot ervan om mij de deur te laten openen. Petrus zal een zware aan je hebben. In de vakanties paste moeder op je en werd je ook verwend. 

Wat een schrik toen baasje je zwaar hijgend aantrof. Een spuitje tegen astma en een zware nacht. Dan weer naar de dierenkliniek en gestorven bij het tempen. Wat een schrik. Bommel wat was je snel weg. Ik heb van je gezelschap genoten en van je gehouden.
Ik houd je nog even vast kan je nog niet laten gaan.

Meer informatie op jasper.degraafonline.com/blog/index.php/2010/02/27/bommel-overleden